Za ovo prvi put čujem. Inače živim u Krupnju, gradskom naselju koje pripada Mačvanskom upravnom okrugu, ali nikada nisam čuo da stanovnici Sremci upotrebljavaju ovaj izraz da nagrde Mačvane. Znam od ranije za izraz gejak, kao što znam i da se on upotrebljava da opiše nekog primitivnog, onako, stariji izraz za seljačinu. Ali nisam znao da tako Sremci, ili Sremski Mitrovčani, zovu Mačvane/Mačvanske Mitrovčane. A što se tiče Mačve kao Mačve, mi iz severozapadne Srbije (ne volim izraz Zapadna Srbija, jer je preširok, u taj koš spadaju i Ariljci, Požežani, Užičani, Zlatiborčani, ovi sa Peštera, Kopaonika, ovi sa granice sa Kosovom..., a oni su mi grozni), volimo Mačvu, zato što su naši krajevi vrlo slični njoj.
Izvinite zbog digresije. I Pocerina, čak i Cer (koji je stara gromadna, niska, ostrvska planina, slična Fruškoj Gori), i Podrinje, i Loznica, i Rađevina su, u reljefnom smislu, slični. Svi ti krajevi su ili ravni (Mačva, Pocerina i Podrinje-Loznica), ili ravno-zatalasani, kao Pocerina, ili ravničarsko-brdoviti, kao Rađevina. Znate, Rađevina nije planinska oblast. Rađevina ima malo planina. Ima onaj venac Sokolskih planina, čiji najviši vrh je na Jagodnji, na kojoj se nalazi i Mačkov kamen, i Boranju. Ali sve je to periferija Rađevine, koja se nalazi na granici sa Azbukovicom. Azbukovica je kršna, Rađevina nije. I sve planine u Rađevini su pitome, obrasle šumom, nema onog krša, krasa, kamena, oštrih stena, kojih ima u Azbukovici, koje se mogu videti sa Vidikovca na Mačkovom kamenu. Rađevina je, dakle, jedan pitom kraj, ako ne računamo onaj njen krajnji zapadni deo.
ProdajemKravu · 10. apr 2012.
